W Klubie Komediowym na Placu Zbawiciela odbyło się wydarzenie, które trafiło w punkt, jeśli chodzi o klimat pracy w korporacjach i agencjach. RocketJobs zaprosiło gości na wieczór pod tytułem „Nie mów do mnie ASAP” – i jak sama nazwa sugeruje, nie było tu miejsca na klasyczną prelekcję czy prezentację PowerPointa.

Zamiast tego – improwizacja i dystans. Na scenie pojawili się znani z działalności językowej Paulina Mikuła (Mówiąc Inaczej) i prof. Jacek Wasilewski, którzy – wspólnie z aktorami Klubu Komediowego – rozłożyli na czynniki pierwsze wszystko, co irytuje i bawi w języku pracy.

Kobieta w czerwonej sukience stoi obok okrągłego stołu z wieloma kieliszkami białego wina, wzruszając ramionami. Za nią znajduje się portret z papierową etykietą "ALCOHOLOVE" zakrywającą oczy twarzy.

Słabo oświetlone miejsce wydarzenia z rzędami pustych czarnych krzeseł naprzeciwko sceny, dużym ekranem wyświetlającym kod QR i barem w tle z ciepłym oświetleniem.

Neon z napisem "Klub Komediowy" w kolorze czerwonym, z abstrakcyjnym zarysem kapelusza i nóg nad tekstem, jest zamontowany między dwiema kolumnami na beżowej fasadzie budynku.

Grupa ludzi wchodzi w interakcję w nowoczesnym pomieszczeniu. Jedna osoba zakłada płaszcz, podczas gdy inni rozmawiają. Duży niebieski baner promocyjny z uśmiechniętą kobietą i polskim tekstem stoi w pobliżu wysokiej pomarańczowej ściany i drewnianych stołków.

Osoba siedzi w słabo oświetlonym pokoju i czyta czasopismo z kolorowymi ilustracjami, podczas gdy inne osoby w pobliżu również czytają podobne czasopisma. Otoczenie wydaje się swobodne i zrelaksowane.

Stos spiralowanych notatników z fioletowymi okładkami leży na ciemnoniebieskiej powierzchni. Na okładce widnieje napis "Nie bój się pytać, to SAP! Odpowiedz Zyskuj Wszyscy" napisany kolorową, zabawną czcionką.

Brodaty mężczyzna ubrany w białą koszulkę z kolorową grafiką zwierzęcą uśmiecha się i trzyma notatnik podczas interakcji z dwiema osobami w słabo oświetlonym pomieszczeniu.

Trzy młode kobiety siedzą razem w pomieszczeniu, uśmiechają się i rozmawiają. Jedna trzyma fioletowy notatnik, druga nosi okulary, a trzecia poprawia włosy. Tło jest delikatnie oświetlone, a inne osoby są zamazane.

Grupa ludzi siedzi blisko siebie w słabo oświetlonym pomieszczeniu. Jedna osoba pośrodku uśmiecha się i trzyma telefon, zdając się robić zdjęcie komuś w pobliżu. Inni są zaangażowani w rozmowę.

Trzy kobiety siedzące razem na imprezie zamkniętej uśmiechają się i trzymają kieliszki z winem, otoczone przez innych siedzących w rzędach krzeseł w ciepło oświetlonej, swobodnej atmosferze.

Dwóch mężczyzn stoi w pomieszczeniu, jeden uśmiecha się do kamery, podczas gdy drugi trzyma fioletowy plakat z napisem "ASAP!". W tle przy stolikach siedzą ludzie.

Grupa ludzi siedzi i rozmawia w przytulnym, słabo oświetlonym pokoju z odsłoniętymi ceglanymi ścianami. Niektórzy uśmiechają się i trzymają drinki, podczas gdy inni mieszają się lub spacerują w tle. Atmosfera wydaje się żywa i towarzyska.

Grupa ludzi siedzi i stoi w przytulnym barze z półkami butelek za nimi. Niektórzy rozmawiają, inni czytają programy, a atmosfera jest ciepła i zrelaksowana dzięki delikatnemu oświetleniu.

Osoba z długimi włosami, w okularach i ubrana na czarno, stoi na scenie przed publicznością, z rękami złożonymi razem, wydając się mówić lub występować.

Kobieta o falowanych blond włosach uśmiecha się i rozmawia z kimś poza kamerą, trzymając w dłoni kieliszek wina w ciepło oświetlonym otoczeniu.

Grupa ludzi siedzi blisko siebie w przytulnym, słabo oświetlonym barze, uśmiechając się i wznosząc kieliszki w ożywionym toaście, podczas gdy inni rozmawiają i cieszą się atmosferą.

Grupa ludzi siedzi blisko siebie w pomieszczeniu, a kobieta w centrum uśmiecha się i wygląda na zaangażowaną podczas czegoś, co wydaje się być wydarzeniem lub prezentacją. Tło jest delikatnie rozmyte.

Pięć osób występuje na scenie przed publicznością. Jedna osoba stoi pewnie z przodu, podczas gdy pozostali uśmiechają się i obserwują. Wydaje się, że jest to komedia lub improwizacja w małym, kameralnym miejscu.

Mężczyzna w niebieskiej marynarce stoi na scenie, patrząc na dwie niewyraźne osoby na pierwszym planie podczas czegoś, co wydaje się być występem lub próbą w słabo oświetlonym pomieszczeniu.

Grupa osób siedzących blisko siebie, uśmiechających się i klaszczących, wydaje się cieszyć wydarzeniem na żywo lub występem w pomieszczeniu z przyćmionym oświetleniem.

Korpomowa, którą wszyscy znamy… i próbujemy zrozumieć

Wydarzenie było pełne odniesień do tego, co wszyscy dobrze znamy: ASAP-y, feedbacki, briefy, synergy, onboarding, sprinty, deep-dive’y, „zrzucę to na drive’a” i „pogadamy po callu”. Tematem przewodnim była korpomowa – język, który z jednej strony usprawnia komunikację, a z drugiej potrafi kompletnie ją zamieszać.

Publiczność śmiała się z absurdów, które na co dzień irytują, ale też zderzała się z pytaniami: skąd się to wszystko wzięło? Czemu mówimy tak, jak mówimy? I czy czasem nie przesadzamy z „mądrym brzmieniem” w mailach i na Slacku?

Mężczyzna w niebieskiej marynarce występuje na scenie przed uważnie siedzącą publicznością w słabo oświetlonym miejscu. W tle znajduje się kula dyskotekowa, światła sceniczne i osoba przy pulpicie sterowniczym.

Grupa ludzi siedzi blisko siebie w pomieszczeniu, uśmiechając się i śmiejąc. Kobieta w jaskrawoczerwonej sukience trzyma kieliszek wina, wyglądając na wesołą i zaangażowaną w wydarzenie. Atmosfera jest ciepła i żywa.

Mężczyzna w okularach i kraciastej marynarce śmieje się, siedząc wśród grupy ludzi w słabo oświetlonym pomieszczeniu.

Kobieta w jasnym swetrze uśmiecha się i trzyma kieliszek wina, siedząc wśród grupy ludzi na imprezie towarzyskiej. Inni wokół niej również się uśmiechają i są zaangażowani w tę chwilę.

Grupa ludzi występuje na scenie przed publicznością. Jedna osoba na pierwszym planie dramatycznie wskazuje, podczas gdy inni stoją i gestykulują. Publiczność przygląda się uważnie w świetle scenicznym.

Osoba sięga po kieliszek wina na stole w słabo oświetlonym pomieszczeniu. W tle widać plakat mężczyzny z napisem "BEZALKOHOLOWE" nad oczami i kilka pustych kieliszków do wina na stole.

Dwie kobiety stoją na scenie przed ekranem wyświetlającym kod QR, link do strony internetowej i grafikę promocyjną. Jedna z nich trzyma mikrofon i papier, podczas gdy druga uśmiecha się, trzymając folder. Członkowie publiczności są widoczni na pierwszym planie.

Kobieta stoi na scenie, przemawiając do publiczności przed białym ekranem w słabo oświetlonym pomieszczeniu, z kilkoma osobami siedzącymi i kimś trzymającym telefon na pierwszym planie.

Osoba ubrana w niebieskie dżinsy i brązowe buty na obcasie idzie po drewnianej podłodze, z czarnym kablem ciągnącym się po ziemi. Tło jest delikatnie rozmyte.

Kobieta trzymająca mikrofon mówi do mężczyzny na scenie przed publicznością, a trzy inne osoby stoją w tle obok białego ekranu projekcyjnego.

Dwie osoby siedzą na scenie naprzeciwko siebie; mężczyzna po lewej jest zamazany, ubrany w niebieską kurtkę, podczas gdy kobieta po prawej, w niebieskiej koszuli, patrzy na niego. W tle biały ekran i ciemna ściana.

Mężczyzna w jasnej koszuli stoi za kobietą w niebieskiej koszuli ze skrzyżowanymi ramionami. Wydaje się, że występują na scenie, z prostym białym tłem i widocznymi rurami nad nimi.

Mężczyzna i kobieta występują na scenie przed siedzącą publicznością w słabo oświetlonym pomieszczeniu. Inna osoba stoi w tle, częściowo widoczna. Publiczność przygląda się uważnie.

Publiczność siedząca w pomieszczeniu obserwuje kobietę stojącą na scenie. Tło jest ciemne, a kobieta na scenie jest swobodnie ubrana i opiera się o ścianę. Uwaga skupiona jest na uważnych wypowiedziach publiczności.

Wykonawca stoi na scenie z mikrofonem, zwracając się do siedzącej publiczności w słabo oświetlonym klubie lub barze, z reflektorami oświetlającymi scenę i uważnie obserwującymi ludźmi.

Mężczyzna w garniturze trzyma mikrofon i kartkę papieru, uśmiechając się, gdy przemawia na scenie w słabo oświetlonym miejscu. Publiczność obserwuje, a kobieta stoi w tle obok stołka.

Grupa ludzi siedzi blisko siebie w słabo oświetlonym miejscu, uśmiechając się i śmiejąc podczas oglądania występu na żywo lub prelegenta, tworząc żywą i zaangażowaną atmosferę.

Mężczyzna w garniturze przemawia do mikrofonu na scenie przed siedzącą publicznością, z której kilka osób podniosło ręce. Za nim widoczny jest biały ekran projekcyjny.

Dwie kobiety siedzą obok siebie w słabo oświetlonym otoczeniu. Kobieta na pierwszym planie, w okularach i brązowej bluzce, uśmiecha się. Kobieta za nią, w koszuli w paski i ciemnej kurtce, jest nieco nieostra.

Dwie osoby siedzą blisko siebie, uśmiechając się i śmiejąc. Jedna z nich trzyma dużą fioletową broszurę zatytułowaną "ASAP!", podczas gdy druga dotyka czoła, rozbawiona. W tle widać innych ludzi i kieliszek wina.

Impro z udziałem publiczności i pełna sala śmiechu

Całość była oparta na formule impro – luźna struktura, szybkie reakcje i pełna interakcja z publicznością. Wiele scen powstawało na żywo, na podstawie sugestii z sali. A widownia była świetnie przygotowana – wiele osób przyszło prosto z pracy, więc żarty „o dziale HR” czy „o zdalnej integracji” trafiały idealnie.

Ja z kolei działałem po cichu – klasyczna sytuacja: ciasna sala, blisko sceny, zero miejsca na ruch, ale za to świetna energia i kontakt z gośćmi. Dzięki temu mogłem złapać nie tylko występ, ale też emocje, reakcje, spojrzenia, śmiechy i mikrointerakcje, które tworzą cały klimat takich wydarzeń.

Komik występuje na scenie w słabo oświetlonym klubie komediowym, trzymając mikrofon, podczas gdy duża publiczność siedzi blisko siebie, obserwując i śmiejąc się. Pomieszczenie ma ciemne ściany i górne światła.

Grupa ludzi siedzi blisko siebie w słabo oświetlonym pomieszczeniu, uśmiechając się i śmiejąc, oglądając coś poza kamerą. Nastrój wydaje się zrelaksowany i radosny.

Kobieta w niebieskiej koszuli stoi na scenie, klaszcząc i uśmiechając się do publiczności. Ludzie w tle obserwują i biją brawo w słabo oświetlonym pomieszczeniu.

Zbliżenie dłoni grających na klawiszach fortepianu w ciepłym czerwonym oświetleniu, z rozmytymi członkami publiczności widocznymi w tle.

Dwie osoby stoją na scenie z mikrofonami, występując dla uważnej publiczności w słabo oświetlonym klubie komediowym lub teatrze. Tłum siedzi blisko siebie, obserwując i uśmiechając się. Na scenie widocznych jest kilka stołków barowych.

Kobieta gra na pianinie na scenie przy dramatycznym czerwonym oświetleniu, a publiczność obserwuje ją w słabo oświetlonym tle.

Cztery osoby stoją naprzeciwko białego ekranu na scenie, podczas gdy kobieta stoi po prawej stronie, obserwując, a publiczność przygląda się z pierwszego planu. Wydaje się, że jest to przedstawienie lub warsztaty w słabo oświetlonym pomieszczeniu.

Kobieta o jasnobrązowych włosach i wzorzystej bluzce siedzi na widowni, uśmiechając się i patrząc przed siebie. Inne osoby, nieco nieostre, siedzą wokół niej, sugerując wydarzenie lub prezentację.

Cztery osoby stoją przed białym ekranem na scenie, naprzeciwko kobiety w dżinsach i podkoszulku, która stoi po prawej stronie z podniesioną ręką. Publiczność obserwuje z pierwszego planu.

Kobieta o długich blond włosach, ubrana w czerwono-białą koszulę w paski i torebkę w kratkę, uśmiecha się i gestykuluje ręką, trzymając drinka w zatłoczonym pomieszczeniu.

Młoda kobieta z długimi brązowymi włosami, ubrana w ciemną bluzkę z długim rękawem i dżinsy z wysokim stanem, uśmiecha się i mówi do mikrofonu na scenie z niewyraźną publicznością w tle.

Kobieta stoi na scenie, przemawiając do uważnej publiczności w słabo oświetlonym pomieszczeniu z czarnymi ścianami, kulą dyskotekową i światłami scenicznymi nad głową.

Kobieta mówi do mikrofonu na scenie, podczas gdy mężczyzna stoi obok niej. Publiczność siedzi i patrzy, a osoba w niebieskim kolorze siedzi na wysokiej półce w tle. Wygląda na to, że jest to komedia lub przedstawienie impro.

Dwie osoby stoją naprzeciwko siebie na małej scenie, a każda z nich trzyma krzesło. Za nimi znajduje się biały ekran, a publiczność obserwuje ich z pierwszego planu. Wydaje się, że jest to przedstawienie lub próba w pomieszczeniu.

Kobieta i mężczyzna występują na scenie przed publicznością, podczas gdy dwie osoby stoją w tle. Kobieta trzyma ręce na biodrach, a mężczyzna gestykuluje w jej kierunku.

Kobieta w białym podkoszulku i dżinsach pochyla się do przodu ze złożonymi dłońmi, podczas gdy inni obserwują ją na słabo oświetlonej scenie. W tle stoją dwie osoby, a na pierwszym planie znajduje się kolejna osoba w niebieskim stroju.

Trzy osoby siedzą na krzesłach na scenie, zaangażowane w rozmowę, zwrócone w stronę publiczności. Tło jest słabo oświetlone, a publiczność jest widoczna na pierwszym planie, nieco nieostra.

Kobieta siedzi, trzymając głowę w cierpieniu, podczas gdy dwie osoby obok niej, mężczyzna i kobieta, wyglądają na zaniepokojonych. Cała trójka siedzi w pomieszczeniu na prostym tle.

Mężczyzna w garniturze wykonuje komedię stand-up na scenie z mikrofonem, podczas gdy publiczność patrzy, a kobieta stoi z boku, uśmiechając się i klaszcząc. Tło jest ciemne, a za nim znajduje się biały ekran.

Komik występuje na scenie z mikrofonem przed siedzącą publicznością w słabo oświetlonym klubie komediowym. Na pierwszym planie znajduje się fortepian, a publiczność wydaje się zaangażowana i rozbawiona.

Fotorelacja – ponad 100 zdjęć w pełnym reportażowym stylu

Z tego wieczoru powstało ponad 100 wybranych zdjęć, które pokazuję w tej realizacji. Uchwyciłem występy, publiczność, atmosferę miejsca i cały ten lekki chaos, który jest nieodłączną częścią dobrego impro. Nie stylizowane zdjęcia ze sceny, tylko prawdziwa, dokumentalna opowieść z jednego wieczoru – tak, jak lubię.

To jeden z tych projektów, przy których człowiek nie tylko pracuje, ale też dobrze się bawi. I chyba właśnie o to chodzi w fotografii eventowej – żeby złapać to, co dzieje się tu i teraz, ale też nie zgubić przy tym sensu i kontekstu wydarzenia.